zondag 25 oktober 2009

op naar huis


Speciaal voor Danique; een paard (het enige knol in Korea?) en de groeten van oom Michiel
-------------------------------------------------------------------------------------------

Voor het eerst deze trip hebben we uitgeslapen tot 9uur. Toen via de bakker naar het national war cemetery gegaan. Hier liggen 165000 gesneuvelde soldaten uit de Korea oorlog, wat prominente burgers en een handje vol presidenten, errug indrukwekkend, en dan te bedenken dat hier alleen Koreaanen liggen en dat er elders in het land nog meer begraafplaatsen zijn. Ook worden er nog altijd 104000 soldaten vermist..... daar word je wel even stil van!

Toen op naar het royal palace (gaap) ,ja sorry hoor maar ik ben nu eenmaal een echte cultuur barbaar en vond dit ongeveer net zo interesant als een bezoek aan de tandarts. Er lopen allemaal acteurs in van de kleurrijken uniformen rond en doe spelen de wisseling van de wacht na. De gebouwen zijn opzich wel mooi, maar het is allemaal niet echt oud gezien de Japaners (die van 1910 tot 1945 Korea bezet hielden) de hele boel gesloopt hadden, als purist vind ik dat dan toch jammer maar ach je moet wat op zondag middag en je gaat ook niet in Seoul op je hotel kamer liggen.
het Soestdijk van Korea

HaHa wat een pret !

Nu zijn we druk met het inpakken van de koffers en alle rotzooi die we hier nog gekocht hebben.morge ochtend begint de lange reis naar Nederland


Al met al is het een mooie lange trip geweest, zeker de moeite waard en ik zie me zelf nog wel eens terug komen in deze streek, maar eerst weer even sparen!

Bedankt voor de aandacht, en tot snel

Leonard

zaterdag 24 oktober 2009

vooroordelen

Jaren geleden was ik als heel even in Seoul (onderweg naar Nieuw Zeeland) Toen had ik besloten om nooit naar dit land te gaan, al was het alleen maar ivm de on plezierige geurtjes. Nu ben ik er en het is hier dus best o.k., goed de mensen zijn zeker niet zo beleefd en beschaafd als in Japan maar ze zijn vriendelijk en behulpzaam en het is veilig op straat, of in iedergevan veiliger als bij ons. ik heb m,n vooroordelen over Koreanen al een beetje bijgesteld.

De Koreaanse kinderen beginnen al heel jong met het leren van Engels (zouden de Japanners ook moeten doen) Ik denk dat de kinderen worden aangemoedigd om hun engels in de praktijk te gebruiken want vandaag op de vliegshow kwamen er twee naar met toe om een praatje te maken,en om m,n spiegel-bril op hun neus te zetten (dat ding vinden ze allemaal te gek!)

We hebben nog geen Koreaan gesproken die ooit van Nederland gehoord had ook Guus Hiddink is totaal onbekend hier,na het WK deed de media ons geloven dat hij hier een super-held was.
Jammer voor Guus maar helaas.

De vliegshow was prima. Met wat moeite waren er nog wat leuke plaatjes te schieten.
De Kamov HH-32; heel apart !

Niet militair, wel gaaf en vooral groot; Airbus A-380


Toen we genoeg gezien hadden zijn we vertrokken naar een groot park waar 8 vliegtuigen in een soort speelplaats staan. Daar hebben we een uurtje in het gras gelegen om de voeten wat rust te geven.

Het eten was weer een heel avontuur. We wandelden over een grote markt waar allemaal open lucht restaurantjes waren en we lieten ons over halen om daar te gaan eten, en dat was lekker!

Lekker !
(let ook even op de text op de Cola flesjes)

Leonard



vrijdag 23 oktober 2009

metro


Vanmorgen hebben we min of meer uitgeslapen. Toen met de metro naar het national war museum. Een enorm museum geheel gewijd aan de Korea oorlog (1950-1953). Het museum heeft een grote collectie vliegtuigen, helicopters en tanks. In het museum hangen marmeren platen met de namen van alle gesneuvelde soldaten waaronder 123 Nederlanders.
Na een kort bezoek aan de gift-shop (vingerhoedjes !) zijn we weer de metro in gedoken om naar de militaire luchthaven van Seoul te gaan, waar een meerdaagse vliegshow gehouden word.
De metro is geweldig ! alles is brand schoon. Elke keer dat je de tunnel in gaat kost je 900 won (50 cent/Euro) je kan dan zo ver rijden als je wilt. De koreaanen staan nog echt op voor oudere of gehandicapten mensen. Eten of drinken in de metro dat is verboden en dat doen ze dus ook niet. Wat doen de Koreaane dan zoal in de metro? TV kijken op hun mobiel of internetten en heel veel PSP,en.
De vliegshow was vandaag alleen toegankelijk voor genodigten maar langs de startbaan licht een hoge heuvel van waar je een fraai uitzicht over her veld hebt. Hier hebben we de rest van de dag doorgebracht met twee Duitsers. Na een ceremonie op de grond ter eren van 60 jaar Koreaanse lucht macht kwamen er 60 vliegtuigen over en ook nog een Amerikaanse B-52 bommenwerper en een U-2 Spionage vliegtuig.
Daarna moe maar voldaan terug gewandeld naar het metro station en vertrokken naar het hotel.
Na het debakel van gisteren zijn we vanavond maar bij een steakhouse gaan eten.
Leonard

donderdag 22 oktober 2009

Heet eten en een koude oorlog

Ik met een Zuid-Koreaanse soldaat, de zonnenbril is om oogcontact met de Noord-Koreaanen te voorkomen.Let ook even op m,n officiele VN bezoekers pas!


Voor vandaag stond er iets heel anders op het programma; een bezoek aan de DMZ ofwel de gedemilitariseerde zone tussen Noord-en Zuid Korea. Na een korte trip met de metro melde we ons om 7:00uur bij de USO, een organisatie die van alles regelt voor Amerikaanse troep in het buitenland. Om 7:30uur vertrokken we met twee bussen van uit Seoul naar het noorden,een rit van ongeveer een uur. Dit bezoek was een wel heel bijzondere ervaring, je rijd echt een oorlogs-zone binnen met de bus. Langs de weg staan bordjes die je waarschuwen voor mijnen, er liggen er naar schatting 2,5 miljoen ! Eenmaal aangekomen in de Joint Security Area van de VN werden we door Amerikaanse militaire gebriefd over wat wel en niet mocht, dit ging er heel serieus aan toe.

Toen volgde een korte rit naar het Freedom House en stonden we oog in oog met een Noord- Koreaanse soldaat, er was er maar een zichtbaar vandaag maar ongetwijfeld werden we door z,n kameraden scherp in de gaten gehouden. Na een korte lunch was het tijd om een van de vier tunnels die zijn ontdekt te bezoeken. Deze tunnel werd in 1978 bij toeval ontdekt door een Zuid-Koreaanse soldaat. De tunnel is 1600 meter lang en licht op 70 meter diepte. De Noord-Koreaanen ontkennen de tunnels te hebben gegraven en claimen dat het oude kolen mijnen zijn.
Twee Zuid Koreaanse soldaten staan op wacht, op de achtergrond een Noord-Koreaan. De blauwe gebouwen zij neutraal gebied (VN) de grens loopt er dwars door heen.

Een kijkje in Noord-Korea. De vlaggenmast is 160 meter hoog en de vlag zelf is 30 meter lang. Het dorp is het propaganda-dorp, het is helemaal nep de gebouwen hebben zelfs geen achter gevels. De bergen waren vroeger bebost, maar alle bomen zijn gekapt ivm brandstof gebrek.


Een maal terug in Seoul werd er door alle Europeanen die mee waren nog gezellig na gepraat in een koffie tent, waarna Michiel en ik met de metro en kabelbaan naar de Seoul tower zijn gegaan.Op deze toren (330 meter) heb je een geweldig uitzicht over de stad (17 miljoen inwoners!). In de stad vonden we al snel een restaurant met plaatjes op de menu-kaart, jammer genoeg kan je op zo,n plaatje niet zien hoe heet iets is.... het was echt NIET normaal, m,n mond doet nog zeer.... zo heet!
Seoul Tower


en een stukkie kunst

Lekker shoppen in Seoul



Leonard

woensdag 21 oktober 2009

Hollands handels geest

F-15J in de landing op Hyakuri
RF-4EJ en RF-4J klaar voor vertrek

De dag begon bewolkt maar als snel loste de bewolking op. Op een van de spotters plaatsen liepen we Dino met z,n groepje tegen het lijf en even later kwam er nog een Nederlander bij.
De beveiliging had het er moeilijk mee "jullie lijken allemaal op el kaar".Er konden prima foto,s genomen worden en er werd goed gevlogen. Om 12:00uur moesten we vertrekken naar Narita (de luchthaven bij Tokio) Eerst moesten we onze keuken-trapjes nog dumpen. Michiel gaf die van hem weg aan een oud mannetje die er direct dankbaar gebruik van maakten. Ook ik bood m,n trapje aan en een mevrouw had er wel oren na, ze stond er op om er voor te betalen en gaf me 7000,- Yen, voor een trapje waar ik 2800,- voor betaald had! dat noem ik nog eens een goede deal! We hadden ruim de tijd genomen om terug naar de luchthaven te rijden, je weet het immers nooit met het verkeer rond Tokio maar dat viel mee. De vlucht in de Boeing 777 van United Airlines verliep prima en in het donker vanuit de lucht zag Tokio er indrukwekkend uit.

In middels zitten we in ons hotel in hartje Seoul. De eerste ervaringen met de Koreanen zijn positief, ze zijn bijzonder behulpzaam.

Leonard

dinsdag 20 oktober 2009

de heilge berg

De lange rit naar Atsugi verliep zonder enige vertraging en dit keer was het mooi weer. Onder weg zijn we nog even gestop om Mount Fuji te bewonderen. Deze berg is heilig voor veel Japanners.


Het eerst wat we op Atsugi zagen was een Orion waar net het staartstuk van afgezaagd was, binnen een uur was deze fraaie kist in diverse stukken gehakt, en dat na +/-30 jaar trouwe dienst...zonde!

De volgende beelden kunnen schokkend zien voor vliegtuig spotters!


het einde van een Orion..... R.I.P.

Ook was het hier weer raak. Ja hoor weer een vliegboot ! en alsof het niet op kon nog twee
MH-53,s
Omdat ook hier de Amerikaanen het lieten afweten (ze waren er gewoon helemaal niet)
besloten we naar Tateyama te rijden. Dit veld licht op het uiterste puntje van het schiereiland ten zuid-oosten van Tokio. Vanuit Tokio ga je eerst met een lange tunnel tot halverwegen de baai, om dan een hoge brug op te rijden de tol voor tunnel & brug is ongeveer 25,- euro maar je wint er veel tijd mee. Ook Tateyma was een succes, alleen was het bewolkt maar dat mocht de pret niet drukken. Toen we vertrokkenkonden we in de verte nog steeds Mount Fuji zien liggen!

SH-60J SeaHawk op Tateyama


Het hotel voor vannacht was het enige dat we niet gereserveerd hadden, dus je raad het al VOL!
gelukkig was de volgende toyoko-inn maar een half uurtje rijden. Nu zijn we druk met het inpakken van al onze spullen want morgen avond vliegen we naar Seoul. Maar eerst gaan we nog even naar het Walhalla voor de spotter Hyakuri in de hoop daar nog wat foto,s met zon te kunnen maken.

Het is nog even afwachten of het hotel in Seoul internet heeft maar andersvind ik wel een internet cafe.


de laatste zons ondergang in het land van de rijzende zon

Groeten Leonard

maandag 19 oktober 2009

das boot !

De US-1 Shin Meiwa



Toen we om 6uur op pad gingen (het was nog zo,n 50km rijden naar Iwakuni) dachten we maar een ding; die vlieg-boot MOET vliegen vandaag! Eenmaal aangekomen bij het veld zagen we al twee van deze reuzen op het platform staan, we waren nog maar net uitgestapt en de propellers van de oudste (en dus de mooiste) begonnen te draaien. Onze Japanse vriend die we vorige week ook al ontmoet hadden wees ons de juiste plek. Enige spannende minuuten volgden, hel geluid zwol aan en door de bomen zagen we de US-1 Shin Meiwa omhoog komen.Eenmaal op veilge hoogte nam hij gas terug en kwam tergend langzaam op z,n kant door de bocht. Wouw wat een gaaf gezicht ! Het ding is enorm, nog groter dan een Hercules.Langzaam verdween hij in de ochtend zon we keken hem na tot hij verdween was. Dit was zonder meer een van de hoogte punten van deze trip! En het was nog niet uit met de pret er vertrokken zo,n 5 orion,s een U-36 en alsof het kerst en m,n verjaardag op een dag was, er ging een MH-53 helikopter vliegen. Deze mega-heli,s zijn oud en redelijk versleten, volgens onze Japanse vriend vliegen ze niet echt regelmatig meer. De Amerikaanen lieten zich nauwelijks zien maar ach, daar kom ik ook niet voor naar Japan. Daarna begon de lange reis terug naar het noorden. We zijn drie keer gestopt je ziet telkens weer opmerkelijke dingen bij zo,n weg restaurant, zoals een speelplaats voor honden met een meneer die de hele dag poep schept ! (het zal je werk maar wezen)

MH-53, mijnen ruimer.



Ook in het restaurant zag ik weer iets opmerkelijks (naast een hoop stom dronke Japanners)
een bier-tap robot !



Morgen word het wederom veel auto rijden met een stop op Atsugi wat eerder geen succes was ivm de orkaan. Van het hotel van morgen weet ik niet of ze er internet hebben dus het zou kunnen dat er morgen geen blogje verschijnt.


Onze Japanse vriend staat elke dag op Iwakuni te wachten op Amerikaanse vliegtuigen, om de tijd wat te doden heeft hij de karpers in het afwaterings kanaal gedresseerd. Om 9.00uur liggen ze klaar om gevoerd te worden, ze krijgen katten-brokjes, en zo te zien groeien ze daar goed van!
De duiven worden om 10.00uur gevoerd... tsjaa je moet wat met je vrije tijd!


Leonard